Voor u gelezen op het NHD editie Zaanstreek-Waterland. De opruiming van dubbele spullen van de Historische Vereniging Wormerveer 17 januari 2026.
Oude verhalen ophalen tijdens verkoopdag Historische Vereniging Wormerveer:
’Hij is doodgeslagen door de bliksem, in de molen’
Verzamelaars zoeken tussen de historische documenten en afbeeldingen die de Historische Vereniging Wormerveer dubbel heeft. © Foto Erik Rietman
Wormerveer
Een dodelijke donderslag in 1877 en levensgrote militairenpoppen in een slaapkamer. Een deel van de collectie – alles wat dubbel is – van de Historische Vereniging Wormerveer ging zaterdag in de verkoop. „Ansichtkaarten, heb je die”
’Diversen brandweer’ en ’Huisorgaan Acht Staten’ staat met dikke stiftletters geschreven op kartonnen archiefdozen in de zes meter lange stellage. Erbovenop een jarennegentigtelevisie met geïntegreerde dvd-speler. Verenigingslid Yvonne Krijt (77) uit Wormerveer rolt haar rollator ertussendoor, de keuken in: „Koffie?”
Mijn vrouw vindt het niets. Ja, rommel. Ze mag het niet schoonmaken, stel je voor dat iets stukgaat
Emiel Schurink bezoeker uit Westzaan.
Ze houdt het aantal bezoekers bij. In haar lijntjesschrift staan vier penstrepen. Krijt vindt het vreselijk dat de vereniging moet verhuizen eind dit jaar. „Ik kom hier iedere dinsdag en vrijdag. Neem spullen aan en sorteer die. Kijk, dit doe ik ook. Je moet het een beetje gezellig maken.” Ze laat foto’s van zelfgehaakte kerstbomen tussen zwart-witansichtkaarten zien.
Oostzaan
De kans dat het potentiële nieuwe pand beter te vinden is dan nu, is groot. „Het was even zoeken”, zegt Jan van den Broek (70) uit Oostzaan dan ook. Met de leesbril in zijn handen is hij klaar voor de speurtocht. „Hebben jullie ook spullen van Oostzaan?”. De clubleden lopen naarstig zoekend tussen de tafels en kasten vol door. „Oostzaan. Hebben we dat?”, vraagt Jetty Swart aan haar medeclublid.
Hij duikt achter een kast waarop staat: ’Alles wat je weggooit, ben je kwijt’: „Kijk, bakje Oostzaan.” Dat wordt aan Van den Broek gegeven. Wat teleurgesteld kijkt hij naar de inhoud: „Dat heb ik allemaal al. Ansichtkaarten, heb je die?”
Zijn fascinatie begon al op elfjarige leeftijd. „Ik verzamelde eerst molens, later Oostzaan. Mijn betovergrootvader is in 1877 doodgeslagen door de bliksem, in de molen. Hij woonde daar. Twee kinderen hadden brandwonden. De hond was ook dood. Iedereen van de familie weet er wel iets over te vertellen.”
En, je kunt de man misschien uit zijn molen slaan, maar de molen niet uit de man. Want sinds die gebeurtenis lopen molens als een rode draad door het leven van vier generaties.
Café Centrum
„Hier zijn wat knipsels. Kun je daar wat mee?”, vraagt Swart. De Oostzaner glundert: „Kijk, dit is leuk. Café Centrum. Ertegenover aten we een patatje, daarna een biertje in dit café. Ik heb een foto waarop het café in brand staat. Dan zet ik zo dit knipsel ernaast.” Of hij daar ook zijn eerste zoen heeft gegeven? „Nee, dat is in het café Compaen geweest. Daar heb ik mijn vrouw ontmoet.”
De Historische Vereniging Wormerveer heeft een flink archief. © Foto Erik Rietman
Inmiddels staan er acht blauwe penstrepen in Krijts schrift. Ze heeft wat foto’s gepakt van schilderwerken. „Dit heeft mijn oom Cees Bolding (1897-1979, red.) geschilderd. Mijn moeder was zijn muze. Al zijn schilderijen hangen bij mij thuis.” Die Zaanse oom was de aanleiding om lid te worden, acht jaar geleden. „De historische vereniging had een oproepje geplaatst: ’Wie kent deze man?’ Nou ik. En als je hier eenmaal binnenkomt, wil je niet meer weg.”
Militair
In een van de vitrines staat een prent met konijnen die uitstappen op station Wormerveer, van de vroegere zeepfabriek De Adelaar. Op de tafel ervoor neust Emiel Schurink (49) uit Westzaan zwijgend door multomap na multomap. Swart staat op. „Nee, dit is niet te koop, dit moet nog gesorteerd worden”, zegt zij, en trekt nog net niet de bak uit zijn handen. „Mag ik wel even kijken?”, vraagt Schurink, die op zoek is naar militaire afbeeldingen. Dat mag. Helaas, zonder resultaat.
Vooral oude foto’s en ansichtkaarten zijn gewild. © Foto Erik Rietman Fotografie
„Koffie?”, vraagt Krijt. „Nou, vooruit. Als iedereen koffie drinkt.” Schurink gaat zitten. „Ik heb zestien levensgrote poppen thuis, in uniformen aangekleed. Uit de jaren 1880 tot 1940. Dit is een Sjako met hanenveren.” Een foto met een kamer vol poppen en op de wand foto’s van soldaten in zwart-wit verschijnt. „Mijn vrouw vindt het niets. Ja, rommel. Ze mag het niet schoonmaken, stel je voor dat iets stukgaat.”
De fascinatie van Schurink gaat generaties terug. „Mijn opa was motorordonnans en vertelde daar de spannendste verhalen over.” Vandaag hoopte hij voor een prikkie iets te vinden. „Ik hoorde dat er al iemand gebeld heeft voor de oorlogsspullen? Ik ga evengoed weer even zoeken hoor.”
Historische Vereniging Wormerveer
„Ouderen vallen weg en ons ledenaantal groeit niet”, zegt bestuurslid Jetty Swart (72) uit Wormerveer. De Historische Vereniging is met andere woorden toe aan nieuwe, jonge leden. „Dit pand is verkocht en we zijn op zoek naar een ander onderkomen.” De pijlen zijn op De Adelaar gericht, voormalig onderkomen van het failliete kledingbedrijf Vanilia. „Als we niks vinden, moeten we een container huren en spullen bij ons thuis zetten.” Voor alle verkoopdagen, zie www.hvwormerveer.nl.